Dno zbiorników i całe rzeki w 3D: co zobaczysz w modelu

Zakrzywiona betonowa zapora zbiornika z obniżonym poziomem wody

Wędkarz, który wie, gdzie dno się załamuje, gdzie biegnie stare koryto rzeki i gdzie jest płycizna, ma na zbiorniku dużą przewagę. Dla większości słowackich zbiorników publiczne pomiary dna jednak nie istnieją. Model, który znajdziesz na portalu w dziale Zbiorniki w 3D, składamy więc z kilku źródeł i przy każdym zbiorniku podajemy, na ile można mu ufać.

Skąd pochodzi kształt dna

  • Wiarygodność A: dno to pierwotny teren z map topograficznych sprzed zalania albo największą głębokość i objętość znamy z literatury fachowej.
  • Wiarygodność B: największa głębokość pochodzi z regulaminu łowiska, kształt dna jest dopasowany obliczeniowo.
  • Wiarygodność C: głębokości są szacunkiem na podstawie nachylenia brzegów i kształtu akwenu.

Otaczający teren pochodzi z lotniczego skanowania laserowego (cyfrowy model terenu DMR 5.0), a zasięg wody śledzimy na zdjęciach satelitarnych Sentinel-2. W przypadku małych żwirowni i stawów wiarygodność jest w większości C, więc traktuj tamtejsze głębokości jako przybliżone.

Mapy sprzed zalania

Najdokładniejsze modele mamy tam, gdzie znamy dolinę sprzed budowy zapory. Národný geoportál publikuje historyczne mapy topograficzne z lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych z punktami wysokościowymi. Przy Liptovskiej Marze i Domašy odczytaliśmy z nich punkty wysokościowe dna doliny, poziomu rzeki i dolnych zboczy, a na ich podstawie obliczyliśmy, jak głęboko jest dziś dno pod lustrem wody.

Porównaliśmy wynik z opublikowanymi danymi. Dla Domašy objętość modelu wyszła 174 mln m³, literatura podaje 173 do 178 mln m³. Dla Liptovskiej Mary model jest o około 7 % mniejszy niż opublikowana objętość. Różnice powstają głównie w cofce, gdzie przez dziesięciolecia osadziły się namuły, i przy poziomie wody, który w ciągu roku zmienia się o kilka metrów.

Wędkarz z wędką na brzegu Liptovskiej Mary, w tle góry
Liptovská Mara. Jej dno złożyliśmy z punktów wysokościowych map sprzed zalania. Zdjęcie: shulooo, Wikimedia Commons (CC BY 2.0)

Co można robić w modelu

Suwakiem możesz obniżyć poziom wody i obejrzeć dno: pierwotne koryta rzek pod wodą, terasy, zatopione drogi i miejsca, gdzie dno gwałtownie opada. Właśnie krawędzie i stare koryta są dla wielu drapieżników naturalnymi szlakami, którymi wędrują za pokarmem. Płycizny przy dopływach nagrzewają się wiosną jako pierwsze.

  • Tryb Ryby pokazuje, gdzie poszczególne gatunki przebywają najczęściej według głębokości, temperatury i nurtu.
  • Tryb Geologia pokazuje skały pod dnem i w okolicy zbiornika. Twarde podłoże wapienne daje inną wodę niż kwaśne skały krystaliczne.
  • Tryb Pod dnem pokazuje warstwy pod osadem, jeśli są dostępne dane.

Całe rzeki od źródła do ujścia

Nowością są modele całych rzek. Pas terenu biegnie wzdłuż cieku i z każdej strony obejmuje jego okolicę. Przepływ oblicza się dla wybranego natężenia, łącznie z dopływami, które mieszają się z ciekiem głównym. Suwakiem przepływu zobaczysz, jak rzeka zachowuje się w czasie suszy, przy średnim stanie i podczas powodzi, kiedy woda wylewa się na dolinę. Obliczenia są wymagające, dlatego modele rzek są dopracowywane stopniowo i przy niektórych ciekach jeszcze ich brakuje.

Jak korzystać z modelu podczas przygotowań

Przed wyjazdem na nieznany zbiornik otwórz model i obniż poziom wody o kilka metrów. Od razu zobaczysz, gdzie dno jest płaskie, a gdzie opada. Łowiąc z brzegu, szukaj miejsc, gdzie głębsza woda jest w zasięgu rzutu. Łowiąc z łodzi, śledź stare koryto rzeki: na wielu zbiornikach to najgłębsze miejsce i biegnie od zapory aż do cofki.

  • Wiosną jako pierwsze nagrzewają się płycizny i zatoki po słonecznej stronie. Tam ryby po zimie gromadzą się najwcześniej.
  • Latem woda w zbiorniku się stratyfikuje, a w głębi bywa zimniejsza woda z mniejszą ilością tlenu. Ryby często trzymają się warstwy przejściowej i dopływów, które przynoszą świeżą wodę.
  • Jesienią temperatura się wyrównuje, a ryby stopniowo schodzą w głębsze miejsca, gdzie będą zimować.

To ogólne doświadczenia wędkarskie, każdy zbiornik ma swoje osobliwości. Model pomoże ci zrozumieć jego kształt, resztę pokaże woda.

Do czego model się nie nadaje

Model jest pomocą do przygotowań w domu, a nie nawigacją. Dno zbiornika zmienia się przez namuły i wydobycie żwiru, poziom wody w ciągu roku się waha, a przy małych wodach głębokości są tylko szacunkiem. Na wodzie zawsze kieruj się tym, co widzisz, przy łowieniu z łodzi także zasadami łowiska, a przy brodzeniu w rzece ostrożnością: nurt jest silniejszy, niż wygląda z brzegu.

Jeśli znasz głębokości swojego zbiornika lepiej, na przykład z własnego sonaru, a model się z nimi rozmija, napisz do nas. Każde porównanie z rzeczywistością pomaga model doprecyzować.

Zdjęcie tytułowe: Cosmin Andrei Buzamat, Unsplash (licencja Unsplash)


Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *